به گزارش شهرآرانیوز؛ آنچه امروز از ورزش ایران مشاهده می‌شود، نه حاصل رشد طبیعی و تدریجی، بلکه نتیجه یک تغییر بنیادین در نگرش حاکمیتی به مقوله ورزش به‌عنوان ابزار توسعه، عدالت و قدرت نرم است. مقایسه شاخص‌ها به‌روشنی نشان می‌دهد که ورزش پس از انقلاب اسلامی از یک ساختار محدود، نخبه‌گرا و کم‌اثر، به منظومه‌ای فراگیر با پوشش ملی، حضور روستایی، مشارکت میلیونی و نقش‌آفرینی بین‌المللی بدل شده است. گسترش زیرساخت‌ها، تقویت نهاد‌های تخصصی، توجه به ورزش بانوان و پارالمپیکی و تثبیت جایگاه ایران در مجامع جهانی، همگی بیانگر آن است که ورزش در جمهوری اسلامی ایران دیگر یک حوزه فرعی نیست، بلکه بخشی از راهبرد کلان کشور برای سرمایه اجتماعی، هویت ملی و تعامل فعال با جهان به شمار می‌آید.
رشد و توسعه همه‌جانبه ورزش بانوان پس از انقلاب اسلامی، یکی از عمیق‌ترین تحولات ساختاری ورزش کشور است، تحولی که با ایجاد ساختار‌های ویژه بانوان در قالب معاونت، مدیریت و نایب‌رئیس در وزارت ورزش و جوانان، کمیته‌های ملی، فدراسیون‌ها، انجمن‌ها و هیأت‌ها نهادینه شد.
فعالیت ورزش زنان در ۵۲ فدراسیون و هفت انجمن مستقل، افزایش تعداد مربیان زن از ۳۲ نفر در سال ۱۳۵۷ به ۲۸۱ هزار و ۱۸۰ نفر و داوران زن از ۱۰ نفر به ۱۴۹ هزار و ۷۰ نفر تا نیمه نخست ۱۴۰۴، نشان‌دهنده شکل‌گیری بدنه عظیم انسانی و تخصصی در ورزش بانوان است.
افزایش کرسی‌های بین‌المللی بانوان از ۱۵ به ۱۱۱ مورد و نخستین حضور‌های تاریخی در المپیک، پارالمپیک، بازی‌های آسیایی و پاراآسیایی با ده‌ها مدال طلا، نقره و برنز، ثابت می‌کند که ورزش بانوان ایران از مرحله اثبات وجود عبور کرده و به سطح رقابت پایدار جهانی رسیده است.
منبع: برنا
